Zadelkruid bestrijden - het gele gevaar herkennen zonder het risico op verwarring

Jakobskruiskruid, Senecio jacobaea of Sint-Jacobskruiskruid is een tweejarige tot vaste plant. Als hij eenmaal wortel heeft geschoten, lijkt hij op zevenblad en het is moeilijk om er vanaf te komen. Jakobskruiskruid vormt diepe penwortels en invasieve zaden. Het is daarom belangrijk om Jakobskruiskruid te bestrijden voordat het zaden vormt die bijdragen aan zijn snelle verspreiding. De zaden van hondsdraf zijn kleine parapluutjes die lijken op paardenbloemen en die door de wind meters ver meegevoerd kunnen worden. Ondanks de objectief mooie gele bloemen is het begrijpelijk dat dit kruid niet geliefd is in tuinen. Omdat het onkruid zeer giftig is. Daarom is het des te belangrijker om echte dotterbloem te herkennen en grondig uit te roeien. Glyfosaat, de allesdoder van Round-up, wordt vaak gebruikt om deze plant uit te roeien. We laten je de voor- en nadelen van sommige methoden zien en dat het ook 100% biologisch kan.

Als je al verschillende methoden hebt geprobeerd om van hondsdraf af te komen, waarom ga je dan niet meteen naar de effectieve en milieuvriendelijke methode.

Jakobskruiskruid behoort tot dezelfde plantenfamilie als distels en paardenbloemen. Het is niet zo eenvoudig om Jakobskruiskruid te onderscheiden van andere soorten Jakobskruiskruid. Door zijn felgele schermbloemen is het echter gemakkelijk te herkennen, in tegenstelling tot onopvallend onkruid zoals ambrosia. Het hardnekkige onkruid bloeit pas in het tweede jaar nadat het in het eerste jaar sterke wortels en een bodembedekkende bladroos heeft ontwikkeld. In juni kan ragweed in heel Europa, Noord-Afrika en West-Azië vaak worden herkend aan de verspreide bloemen. Het onkruid dankt zijn naam aan zijn bloeitijd rond Sint-Jacob op 25 juli.

Veel planten lijken op hondsdraf, maar je kunt de plant toch duidelijk herkennen aan de hand van een paar handige kenmerken.

Kenmerken

Veel soorten zagers bevatten de giftige pyrrolizidine alkaloïden. Alle delen van de plant, inclusief de bloem van het blad, zijn giftig. Alleen al huidcontact kan leiden tot irritatie. Hoewel wordt aangenomen dat het giftige gehalte van de planten hoger is naarmate de locatie warmer is, is het belangrijk om te weten dat zelfs licht giftig bijvoet schade aan de gezondheid kan toebrengen. Dit kruid is vooral gevaarlijk voor grazende dieren. Veel dieren hebben een natuurlijk instinct voor de bittere smaak van de plant en vermijden het. Wanneer het gedroogd is, verliest het echter zijn bittere smaak. In gemaaid hooi of kuilvoer is het risico op consumptie door dieren erg groot, vooral in de winter.

De giftige stoffen van hondsdraf en symptomen

Pyrrolizidine alkaloïden (PA) zijn secundaire plantaardige stoffen en helpen de plant om niet opgegeten te worden. Deze stof heeft een langdurig toxisch effect op mens en dier. Dit betekent dat het langer in het organisme blijft en zich daar ophoopt voordat de symptomen kunnen worden herkend. Kleine hoeveelheden pyrrolizidine alkaloïden leiden tot leverschade. De eerste symptomen treffen het maagdarmkanaal, waaronder bloederige diarree. Krampen, wankelen en rusteloosheid treden op. Als de hoeveelheid groter is, kan dit leiden tot leverfalen en zelfs de dood. In tegenstelling tot paarden, koeien, schapen en geiten is het echter nog niet bekend hoeveel dodelijk is voor mensen. Als het kruid is ingenomen, moet onmiddellijk een arts worden geraadpleegd.

Onkruid vernietigen, reinigen en desinfecteren

In het jonge stadium is Jakobskruiskruid nog niet zo sterk en kan het alleen ontkiemen op open plekken en in openingen tussen planten. Herken het onkruid in een vroeg stadium en neem preventieve maatregelen om te voorkomen dat het zich verspreidt.

• Zorg voor een dichte graszode zonder open stukken grond, want de zaden van het onkruid kunnen alleen ontkiemen op plekken met weinig concurrentie.
• Herstel schade aan de graszode, bijvoorbeeld door grasmaaiersporen, zo snel mogelijk door opnieuw in te zaaien. Gebruik geen ploegen bij het herinzaaien om nieuwe schade te voorkomen.
• Gebruik sterk concurrerende variëteiten zoals overblijvend raaigras of beemdraaigras. Plant extra peulvruchten. Ze zijn sterke concurrenten voor hondsdraf, groeien snel en voorzien de grassen van de nodige stikstof in de grond, waardoor de zaden niet kunnen ontkiemen.
• Herstel ook de plekken waar je al zagers hebt bestreden om te voorkomen dat ze opnieuw ontkiemen. - Als je zagers aantreft, meld dit dan zo snel mogelijk bij je gemeente.

Huismiddeltjes helpen hier niet. Stoffen zoals azijn, zout of zuiveringszout zijn niet geschikt om van dit hardnekkige onkruid af te komen. Er zijn speciale chemische middelen die enigszins veelbelovend zijn in de strijd tegen hondsdraf. Deze moeten echter met veel respect worden behandeld en mogen terecht alleen door gespecialiseerd personeel worden gebruikt (spuitmiddelenverordening). Bovendien worden de verkeerde producten gebruikt, zoals 2,4 D en MCPA, die niet geschikt zijn voor de bestrijding van deze plant. Meestal wordt glyfosaat gebruikt voor de bestrijding. Vanwege de sterke wortels vereist deze methode ook veel geduld.

Het is vooral belangrijk dat de jonge plant wordt behandeld en dat de kleine bloemetjes die het volgende jaar zouden bloeien, worden gevangen. Chemische vernietiging van hondsroos mag niet worden uitgevoerd in droge perioden en perioden met veel regen, omdat het effect van de onkruidverdelger onder deze omstandigheden te zwak is. Zet het gebied af na behandeling met chemische middelen. Deze zijn zeer schadelijk voor kinderen en huisdieren. Houd er ook rekening mee dat chemische onkruidverdelgers zeer langzaam afbreken in planten en grond en lange tijd een gevaar vormen voor het milieu.

Onkruid moet je niet aanpakken met een schoffel, hark of zelfs maaier. Veelvuldig knippen van het onkruid zal leiden tot een sterkere groei. Maaien zorgt ervoor dat er nog sterkere wortels gevormd worden en dat er bijzonder veel zaden ontstaan. Waar echter kleine hoeveelheden zagers verschijnen, kan spitten een mogelijke methode zijn. Als je ragwort met de hand verwijdert, zorg er dan voor dat je begint voordat het in mei bloeit. Zorg ervoor dat je de hele wortel verwijdert, want uit de overgebleven wortels zullen snel nieuwe scheuten groeien. Als je de zaailingen en rozetten van hondsdraf herkent, verwijder ze dan meteen. Hun wortels zijn nog niet zo goed ontwikkeld. Het is echt een uitdaging om van dit giftige onkruid af te komen. Sommige methoden zijn vervelend en werken niet goed. Strengere maatregelen, zoals omploegen en volledig opnieuw inzaaien, kunnen hier helpen.

Wat te overwegen

• Gebruik altijd handschoenen
• Kies een dag na hevige regen
• Graaf de wortels diep uit met een graafvork
• Niet geschikt voor grote vervuilde gebieden
• Gooi de planten in een vuilniszak bij het goed afgesloten huisvuil. Zolang de wortel aan de plant zit, kan deze zaden blijven vormen
• Controleer je mechanisch behandelde gebieden regelmatig op nieuwe rozetten van ambrosia

Chemicaliën en huismiddeltjes in de tuin zijn echter niet nodig. Er zijn meer dan 120 organismen waarvoor Jakobskruiskruid als voedselbron dient. : Verschillende organismen worden gebruikt voor biologische bestrijding, bijv. vliegen zoals Botanophila Seneciella en kevers, maar ook rupsen van nachtvlinders (bijv. Tyria Jacobaeae, Cochylis Atricopitana, Platyptilia Isodactylus). Het konijn is een andere natuurlijke vijand van hondsdraf. Zonder schadelijke gevolgen zijn de wortels van de plant een delicatesse voor de konijnenpopulatie, die helaas aan het afnemen is.

In de jaren 1980 leidden proeven in Oregon tot een reductie van 90% van het aantal aantastingen door een combinatie van twee verschillende van deze organismen. Soortgelijke effectieve resultaten werden ook behaald in Nieuw-Zeeland.

De rupsen van de hondsdrafkever (Tyria jacobaeae) en de larven van de vlooienkever (Alticini) worden specifiek gebruikt om de verspreiding van het onkruid tegen te gaan. De insecten eten de bladeren en stengels van het onkruid. Ze kunnen het gif van de plant in hun organisme opslaan zonder dood te gaan. Terwijl de rupsen zich voeden met het bovenste deel van de plant, voeden de larven van de vlooienkever zich met de wortels van het Jacobskruiskruid. Op deze manier wordt de plant volledig onder controle gehouden.

Houd er rekening mee dat dit een werk van lange adem is. Voor resultaten zoals hierboven vermeld, worden de planten gedurende meer dan 10 jaar behandeld.

Onkruid verwijderen met heet water is tot 20 keer effectiever dan met conventionele methoden zoals gasbranders of heteluchtblazers en andere huishoudelijke middelen.

Unkrautfuchs Wij werken met constant geregeld heet water (temperatuur boven 90°). Ons gepatenteerde regelsysteem zorgt voor een constante temperatuur dicht bij het kookpunt. Alleen bij temperaturen dicht bij het kookpunt treedt het effect op en worden de plantencellen vernietigd. Als gevolg daarvan kan het onkruid geen water meer opnemen en kan de fotosynthese niet meer plaatsvinden - de plant droogt uit.

Voordelen van de Unkrautfuchs

• Unkrautfuchs De is je ideale metgezel voor de bestrijding van Jacobskruiskruid op. Door de selectieve toepassing worden omliggende planten niet beschadigd.
• De toepassing met alleen heet water, de gemakkelijke hantering - zonder bukken - en het blijvende effect na slechts een paar toepassingen zijn overtuigend.
• Kan onder alle weersomstandigheden worden gebruikt, dus je hoeft niet langer op mooi weer te wachten
• Gemakkelijk te gebruiken in moestuinen, op terrassen, paden, hoogwaardige keramiek, gazons en zandbakken

Inclusief stoomfunctie voor reiniging en desinfectie

• Jakobskruiskruid heeft een therapeutische werking, maar mag alleen worden gebruikt door gespecialiseerde therapeuten.
• Draag altijd handschoenen bij het hanteren van hondsroos
• Gooi geen hondsroos bij het compost
• Betrek eigenaren van naburige percelen erbij. Dit is de enige manier om ragwort volledig onder controle te krijgen.